اینجا در نمناکترین زیرزمین دنیا روی شیت های خط خطی شدهم لم دادهام و تایپ میکنم. فکرمیکنم موقعیت ارتفاعی من چطور در ذهنم تعریف شده؟ با طبقات بالاتر از من؟ با آن سه متری که پایینتر از حیاط است؟

اگر قوه ی تخیلی بیش از آن چه که دارم داشتم، دنیای من چیز زیباتر و متنوع تری می بود. اما روزهاست هربار که "جعفر حسن" شروع به خواندنِ آهنگ "قَبِّلینی" می کند نمی توانم چیزی بیش از عاشقانه های جنگ زده به

نمی توانم تشخیص بدهم اولین بار واژه ی تعلیق آن حس لعنتی را در من به وجود آورد، یا آن حس توانست مرا به واژه ی تعلیق برساند. هر چه هست، ذره ذره ی وجودم به حالت تعلیق در آمده، زمانی و مکانی. نه ثانیه ها

اگر سیزده مهرِ نود و یک پشتِ حوضِ خانه ی پدربزرگ نشسته نبودم، اگر یازده اردیبهشت نود و سه بلوار معلم رامسر را پیاده طی نکرده بودم، اگر اسفند نود و سه روبه ساحلِ دانشکده ایستاده نبودم، اگر تیرِ نود و پ

این روزها؟ به مفهوم خانه فکر می کنم، به حافظه، به ثبات، به پایداری، به وجود.

نقطه ی اشتباه مسیر آن جا خواهد بود که مسیرت را بر پایه ی وابستگی چیزی بیرون از خودت قرار بدهی. مسیری تکیه زده بر شانه های حضور دیگران صرفا توهمی خواهد بود که عمر کوتاهی دارد. روزی که خودت را بیرون از وابستگی ها دیدی، اطمینان از این که هیچ چیزی آن بیرون به وجود تو وابسته نیست تا بهانه ای برای حضورت باشد، مسئولیت سنگینی به همراه خواهد داشت و آن "بودن" است.

بودنِ بدونِ دلیل.

تک جمله ای ها معمولا بهتر می توانند اصل کلام را برسانند. به این جمله اعتقاد دارم اما همیشه دنبال یک جمله بیشتر صحبت کردن هستم. سکوت بین خودم و شخص دوم را نشانه ی ضعف خودم می دانم.سرمای سنگش به اندازه

طراحی با الگوهای طبیعی را که می خواندم می گفت همه چیز از دل خلا بیرون می آید. می گفت دنبال فضاهای خالی اطرافت باش تا بتوانی فضای خلق کردن را زودتر پیدا کنی. بیشتر دنبال خلا می روم. تلاش می کنم پیدا کنم، فضاهای خالی، که می توانند جایی آن بیرون باشند، یا جایی در درون من. می گفت تو که انقد تهی هستی، انقدر احساس پوچی می کنی، لابد من هم جزیی از این دنیای پوچ تو هستم. می گفتم، طراحی با الگوهای طبیعی را باید زودتر بخوانی.

"کارکرد بسیار مهم برداشت لاک از وضعیت طبیعی این است که به وی اجازه ی ظرح این ادعا را می دهد که برخی اصول بنیادین به صورت طبیعی و نیز مستقل از عرصه ی جامعه ی مدنی وجود دارند. در واقع، چنین اصولی عملا ب